Απαιτείται περισσότερη δράση για τη διασφάλιση της ισότητας των φύλων

Υπόμνημα με τα κύρια αιτήματα γύρω από τα ζητήματα που συμβάλουν στην επίτευξη της ισότητας όπως η καταπολέμηση των διακρίσεων στην εργασία και την κοινωνία, η στήριξη της εργαζόμενης οικογένειας με την βελτίωση της κοινωνικής πολιτικής του κράτους κ.α. παρέδωσαν σήμερα η ΠΕΟ και η ΠΟΓΟ στην Υπουργό Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Ζέτα Αιμιλιανίδου.


Το υπόμνημα παραδόθηκε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της πορείας από την Πλατεία Ελευθερίας προς το Υπουργείο Εργασίας με αφορμή την 8η του Μάρτη, Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.
Το παρόν του στην εκδήλωση έδωσε και ο ΓΓ του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΕΟ-ΠΟΓΟ:

«Κυρία Ζέτα Αιμιλιανίδου
Υπουργό Εργασίας, Πρόνοιας και
Κοινωνικών Ασφαλίσεων 
Λευκωσία

6 Μαρτίου 2019

Κυρία Υπουργέ,

Η 8η του Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, αποτελεί για εμάς και τις Οργανώσεις μας, μέρα τιμής προς τις πρωτοπόρες αγωνίστριες της ισότητας και της ειρήνης. Ταυτόχρονα είναι και μέρα αγώνα. Τα διαχρονικά της μηνύματά μας εμπνέουν και μας καθοδηγούν στους καθημερινούς μας αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, τις ανισότητες και τις διακρίσεις. Αποτελεί ξανά αφορμή να τονίσουμε την ανάγκη ότι το κράτος πρέπει να προβεί σε ενεργότερες δράσεις, συλλογικές και καινοτόμες, οι οποίες θα προάγουν ολοένα και πιο αποδοτικά, όχι μόνο την αρχή της ισότητας των φύλων στην εργασία και την ίση εκπροσώπηση των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, στην πολιτική και τη δημόσια σφαίρα, αλλά και στον τομέα της προστασίας των γυναικών από τη φτώχεια και τη βία.

Με αυτή την ευκαιρία, πραγματοποιήσαμε σήμερα, συμβολική πορεία κάτω από το σύνθημα «Όχι στις ανισότητες, Όχι στις διακρίσεις».

Η πορεία μας έχει εγκρίνει σχετικό υπόμνημα προς εσάς. Περιλαμβάνει τα κύρια αιτήματα μας γύρω από τα ζητήματα που συμβάλουν στην επίτευξη της ισότητας όπως η καταπολέμηση των διακρίσεων στην εργασία και την κοινωνία, η στήριξη της εργαζόμενης οικογένειας με την βελτίωση της κοινωνικής πολιτικής του κράτους κ. α .

Οι οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες σήμερα επιβάλλουν όλο και περισσότερες απαιτήσεις στους εργαζόμενους, ιδιαίτερα στις γυναίκες, σε τέτοιο βαθμό και ένταση που δυσκολεύονται από μόνοι τους να ανταπεξέλθουν στους πολλαπλούς ρόλους που επωμίζονται αλλά και το κόστος που προκύπτει. Οι αλλαγές στους τομείς της αγοράς εργασίας, η απορρύθμιση της εργασίας, η αύξηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, η αδήλωτη εργασία, η φιλελευθεροποίηση των ωραρίων στο λιανικό εμπόριο, το κλείσιμο δομών φύλαξης και φροντίδας παιδιών και ηλικιωμένων, η αδυναμία του κοινωνικού κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης να ανταποκριθεί στα πολλαπλά προβλήματα της σύγχρονης οικογένειας, είναι καίρια ζητήματα που χρήζουν στρατηγικού σχεδιασμού, λήψης στοχευμένων πολιτικών και διάθεση πόρων εάν πραγματικά θέλουμε να δούμε σημαντικά βήματα προόδου στο κεφάλαιο της ισότητας.

Την ίδια στιγμή θεωρούμε ότι απαιτείται περισσότερη δράση για τη διασφάλιση της ισότητας των φύλων, δηλαδή, μέτρα πρόληψης των διακρίσεων και έμπρακτης υποστήριξής της ισότητας, τουλάχιστον για σκοπούς: 
• ευαισθητοποίησης διαφώτισης των εργοδοτών και των εργαζομένων, αντρών και γυναικών, αναφορικά με τη σημασία της ισότιμης συμμετοχής των φύλων στην επαγγελματική σφαίρα και τη δημιουργία ενός εργασιακού περιβάλλοντος απαλλαγμένου από έμφυλα στερεότυπα και 
• συμφιλίωσης της οικογενειακής με την επαγγελματική ζωή και τον ελεύθερο χρόνο, τόσο των γυναικών όσο και των αντρών, ούτως ώστε η συμμετοχή τους σε αυτούς τους τομείς να είναι πραγματικά ισόρροπη.

Η μη ανοχή στο σεξισμό, την παρενόχληση και τη σεξουαλική παρενόχληση ή τις διακρίσεις λόγω φύλου, στον επαγγελματικό διαχωρισμό ή την κατανομή «ρόλων» με βάση το φύλο, καθώς επίσης και η μη ανοχή σε οποιαδήποτε μορφή βίας, λεκτικής ψυχολογικής ή σωματικής, στην εργασία, θα πρέπει να αποτελεί όχι μόνο θεωρία αλλά και πράξη. Να είναι ατόφια και αδιαπραγμάτευτη.

Μας ανησυχεί το γεγονός ότι η κοινωνική ανισότητα εξακολουθεί να διευρύνεται, η ανεργία παραμένει σε ψηλά επίπεδα με το 54% των ανέργων να είναι γυναίκες. Η Κύπρος είναι μια από τις χώρες της Ε.Ε. με το χαμηλότερο ποσοστό δαπανών κοινωνικής προστασίας. Το χάσμα αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών παραμένει στο ψηλό ποσοστό του 13.9%.

Είναι φανερό ότι, η ανάπτυξη της οικονομίας που παρουσιάζεται τα τελευταία χρόνια δεν καταμερίζεται με ισορροπημένο και δίκαιο τρόπο έτσι που να οδηγεί σε σμίκρυνση των ανισοτήτων και βελτίωση της ζωής των πιο φτωχών και αδυνάτων.

Θεωρούμε επιβεβλημένο η κυβέρνηση άμεσα, να πάρει μέτρα που να στηρίζουν, την ρυθμισμένη με αξιοπρεπείς όρους απασχόληση για όλους, όπως και μέτρα που να στηρίζουν τους εργαζόμενους γονείς και να προάγουν την ισοτιμία ανδρών και γυναικών.

Συγκεκριμένα διεκδικούμε:
• Ρυθμίσεις που να δημιουργούν στους εργοδότες νομική υποχρέωση για εφαρμογή των συμφωνημένων όρων απασχόλησης μέσα από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και δημιουργία πλαισίου που να διασφαλίζει μίνιμουμ δικαιώματα σ’ όλους τους εργαζόμενους, άνδρες και γυναίκες που δεν καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Αυτές οι ρυθμίσεις είναι απαραίτητες για να τεθεί φραγμός στα φαινόμενα της φθηνής αρρύθμιστης εργασίας, φαινόμενα που πλήττουν ιδιαίτερα τις γυναίκες, τους νέους και τους μακροχρόνια άνεργους.
• Εξειδικευμένα μέτρα και προγράμματα για ένταξη και επανένταξη των άνεργων γυναικών στην εργασία τα οποία θα σχεδιαστούν με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των άνεργων γυναικών (ηλικία, εργασιακό προφίλ, μόρφωση, οικογενειακές υποχρεώσεις).
• Μέτρα που να βελτιώνουν την πολιτική στήριξης της εργαζόμενης οικογένειας όπως:
o Βελτίωση του νόμου για την άδεια πατρότητας έτσι που να καλύψει με επίδομα όλους τους μισθωτούς που γίνονται πατέρες.
o Κάλυψη της γονικής άδειας με επίδομα.
o Συνεχής παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας του Νόμου για τη μητρότητα και εισαγωγή των αναγκαίων βελτιώσεων σε σχέση με την προστασία από απολύσεις, την περίοδο της άδειας μητρότητας καθώς και τις διευκολύνσεις μετά τον τοκετό.
o Βελτίωση του τρόπου και του χρόνου πληρωμής του επιδόματος μητρότητας. 
o Ολοκληρωμένο σχεδιασμό και ανάπτυξη των αναγκαίων συνεργειών μεταξύ κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης με στόχο την κάλυψη των αναγκών σε δομές φροντίδας, στήριξης και προστασίας νηπίων, παιδιών, βρεφών, ηλικιωμένων και αναπήρων. Θα πρέπει με τη ψήφιση του Νομοσχεδίου για τον Εκσυγχρονισμό της Τ.Α. όπου θεσμοθετείται ο κοινωνικός της ρόλος, το κεντρικό κράτος να είναι έτοιμο να της διαθέσει οικονομικούς πόρους έτσι που να μπορεί να παίξει αποτελεσματικά αυτό της τον ρόλο. 
o Ουσιαστική αύξηση των κονδυλίων που παρέχονται από το Σχέδιο Κρατικών Χορηγιών στα κοινωνικά προγράμματα εθελοντικών φορέων όπως τα ΣΚΕ.
o Σχέδιο οικονομικής στήριξης ιδιαίτερα των χαμηλόμισθων οικογενειών για κάλυψη του κόστους φροντίδας παιδιών.

• Μέτρα για έμπρακτη προώθηση των αρχών της ισότητας και της ίσης αμοιβής. Ιδιαίτερα αναγκαία θεωρούμε τα ακόλουθα:
 Κατάρτιση σε ετήσια βάση προγράμματος επιθεωρήσεων για τα θέματα ισότητας στην εργασία με ιδιαίτερη έμφαση στην ίση αμοιβή και δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων των επιθεωρήσεων.
 Ενεργότερη και ουσιαστικότερη εμπλοκή των Τμημάτων του Υπουργείου στην προώθηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης και της ίσης αμοιβής μέσα από τις συλλογικές συμβάσεις.
 Στήριξη της πρωτοβουλίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων για εισαγωγή κώδικα σεξουαλικής παρενόχλησης στους χώρους εργασίας.

• Μέτρα για την καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων για εργασιακή και σεξουαλική εκμετάλλευση, της ενδοοικογενειακής βίας κατά των γυναικών με τη λειτουργία χώρου θυμάτων βίας κ.α.

Καταληκτικά, προτείνουμε την ενοποίηση πολιτικών, δράσεων και θεσμών ισότητας ώστε με γρηγορότερους ρυθμούς να αντιμετωπιστεί το αρνητικό φαινόμενο της άνισης μεταχείρισης μεταξύ ανδρών και γυναικών, αλλά και για να πλησιάσουμε περισσότερο το στόχο της πραγματικής ισοτιμίας. Είναι ένας δύσκολος στόχος, όμως οφείλουμε όλοι μαζί να δώσουμε αυτή τη μάχη με συνέπεια και σταθερότητα.»