Θέλουν να δημιουργήσουν μια γενιά που δεν θα αντιστέκεται

George Mavrikos, secretario general de la Federación Sindical Mundial (FSM),15 de noviembre del 2015.Foto Roberto Carlos Medina

Θέλουν να δημιουργήσουν μια γενιά που δεν θα αντιστέκεται

Οι καπιταλιστές αξιοποίησαν την βαθιά οικονομική κρίση του συστήματος για να αφαιρέσουν δικαιώματα και κατακτήσεις που ή παγκόσμια εργατική τάξη έχει κατακτήσει με αγώνες πολύχρονους. Αυτό τονίζει σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Εργατικό Βήμα ο Γενικός Γραμματέας της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ) Γιώργος Μαυρίκος. Μιλά για τη σημερινή κατάσταση στο παγκόσμιο συνδικαλιστικό κίνημα και τις προτεραιότητες της ΠΣΟ για το 2019. Σημειώνει ότι τα εργατικά συνδικάτα σαν βασικά σχολεία της ταξικής πάλης αποτελούν “το δημοτικό, το γυμνάσιο και το λύκειο” για την ποσοτική και ποιοτική άνοδο της ταξικής πάλης. Σχολιάζει τις μεγάλες κινητοποιήσεις στη Γαλλία και αναφέρει ότι η ΠΣΟ κάλεσε δημόσια τους διαδηλωτές να απομονώσουν τα νεοφασιστικά και ρατσιστικά στοιχεία που επιχειρούσαν να καπηλευτούν την αγωνία και τους αγώνες των φτωχών στρωμάτων.

Ποιες είναι οι προτεραιότητες της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας για το 2019;

Οι προτεραιότητες της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας για το 2019 περικλείονται πολύ συνοπτικά στο τρίπτυχο:

α) Υπεράσπιση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων β) Συνδικαλιστική εκπαίδευση κυρίως των νέων συνδικαλιστών και γ) ενίσχυση της διεθνιστικής αλληλεγγύης με τα αδέλφια μας εργαζόμενους που αγωνίζονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Οι προτεραιότητες αυτές εκφράζονται σε πρακτικό επίπεδο με συνεχείς αγωνιστικές πρωτοβουλίες, με καθημερινή δραστηριότητα εκατοντάδων συνδικαλιστικών στελεχών σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γής, αν σκεφτείτε ότι σήμερα η ΠΣΟ έχει στη δύναμη της συνδικάτα από 130 χώρες, με 95 εκατομμύρια εργαζομένους μέλη. Οι φίλοι, τα μέλη και τα στελέχη μας προσπαθούν να παντρέψουν το τρίπτυχο αυτό με τις δικές τους επιπλέον προτεραιότητες που υπάρχουν στις χώρες τους, στις ηπείρους τους και στους κλάδους τους. Δεν είναι εύκολο αυτό το καθήκον γιατί υπάρχει ρευστότητα και συνθετότητα που δημιουργούν δυσκολίες, εμπόδια και παγίδες.

Η μεγάλη οικονομική κρίση που ξέσπασε φαίνεται ότι αποτέλεσε ευκαιρία για το καπιταλιστικό σύστημα να επανέλθει δριμύτερο.  Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα για τους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο.  Γιατί πιστεύεται ότι εξελίχθηκαν τα πράγματα εις βάρος των εργαζομένων;

Πράγματι οι καπιταλιστές αξιοποίησαν την βαθιά οικονομική κρίση του συστήματος για να αφαιρέσουν δικαιώματα και κατακτήσεις που ή παγκόσμια εργατική τάξη έχει κατακτήσει με αγώνες πολύχρονους. Εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά μας πήγαν πολύ πίσω οι πολιτικές τόσο των σοσιαλδημοκρατικών όσο και των νεο-συντηρητικών κυβερνήσεων. Δεχθήκαμε ως παγκόσμια εργατική τάξη επίθεση από κυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμούς, ΔΝΤ, παγκόσμια τράπεζα, ΕΕ, μονοπώλια και πολυεθνικές. Η επίθεση ήταν καλά σχεδιασμένη, συντονισμένη και γενικευμένη. Ήταν και είναι επίθεση που στόχευε και στοχεύει και στην τσέπη των εργαζομένων αλλά κυρίως στο μυαλό, στη συνείδηση των απλών ανθρώπων και πρωταρχικά της νέας γενιάς. Στόχος του είναι να δημιουργήσουν μια γενιά που δεν θα αντιστέκεται, που θα υποτάσσεται στις στρατηγικές του διεθνούς κεφαλαίου.

Τα πράγματα εξελίχθηκαν έτσι για πολλούς λόγους. Όλες οι πιο πάνω δυνάμεις που σχεδιασμένα μας επιτέθηκαν ήταν, προσωπικά πιστεύω, πολύ ισχυρές, είχαν την στήριξη πανίσχυρων μηχανισμών των ΜΜΕ και βεβαίως βρήκαν απροετοίμαστο το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Πολλά συνδικάτα σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν απροετοίμαστα να αμυνθούν σθεναρά και να αντεπιτεθούν όπως όφειλαν. Την ίδια στιγμή υπάρχουν συνδικάτα που με την στάση τους, άλλα πιο φανερά και άλλα πιο καλυμμένα συμμάχησαν με το Δ.Ν.Τ., με την Παγκόσμια Τράπεζα, με τους ιμπεριαλιστές. Π.χ. η Διεθνής Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία (ITUC) στήριξε ανοιχτά, ξεδιάντροπα τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στην Συρία, στο Λίβανο, που εκτός από τις άλλε μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις, δημιούργησαν εκατομμύρια μετανάστες πρόσφυγες και κυνηγημένους εργαζομένους που γίνονται αντικείμενα βαθειάς εκμετάλλευσης στην Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο.

Η δική μας προσπάθεια, ως ΠΣΟ, για την ενίσχυση των ταξικών χαρακτηριστικών των συνδικάτων σε διεθνές επίπεδο, φιλοδοξούμε να βελτιώσει την οργανωτική, ιδεολογική και πολιτική ικανότητα των μελών μας ώστε να γίνουν πιο αποτελεσματικά στην πάλη ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκαν διάφορα κινήματα αντίστασης στις αντιλαϊκές πολιτικές με πιο πρόσφατο παράδειγμα τα Κίτρινα Γιλέκα στη Γαλλία. Εντούτοις δεν είδαμε να υπάρχει διάρκεια, ούτε υπήρξε κάποιο απτό αποτέλεσμα που θα βελτιώνει τη ζωή των εργαζομένων.  Γιατί;

Η ΠΣΟ στάθηκε δίπλα στις κινητοποιήσεις των Γάλλων εργαζομένων και έκφρασε έμπρακτα της αλληλεγγύη της και στα κίτρινα και στα κόκκινα γιλέκα που οργάνωσαν μαχητικές και μαζικές κινητοποιήσεις στην Γαλλία. Επιπλέον πήραμε και δύο πολύ συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Η πρώτη ήταν όταν καλέσαμε τα συνδικάτα μέλη της ΠΣΟ να οργανώσουν διαμαρτυρίες μπροστά στις γαλλικές πρεσβείες (όπως στην Κύπρο που η ΠΕΟ μαζί με Τουρκοκυπριακά συνδικάτα έδρασαν, εκείνη την ίδια ημέρα σε 48 ακόμα χώρες έγιναν παρεμφερείς δράσεις αλληλεγγύης). Η δεύτερη εξίσου σημαντική για εμάς ήταν που δημόσια καλέσαμε τους διαδηλωτές στην Γαλλία να απομονώσουν τα λίγα εκείνα νεοφασιστικά και ρατσιστικά στοιχεία που επιχειρούσαν να καπηλευτούν την αγωνία και τους αγώνες των φτωχών στρωμάτων.

Πιστεύω ότι ο αγώνας αυτός δεν πήγε χαμένος, γιατί έβγαλε στους δρόμους λαϊκά στρώματα που γενικά δεν συμμετείχαν στις δράσεις συνδικάτων. Επιπρόσθετα αυτός ο αγώνας αποκάλυψε ακόμα πιο ξεκάθαρα τον αυταρχισμό και την κρατική βία και επίσης υποχρεώνει τις συνδικαλιστικές ηγεσίες να κάτσουν να μελετήσουν και να αναλύσουν όλα τα στοιχεία που συνθέτουν την αναγκαιότητα να μετατρέπουν την αυθόρμητη συμμετοχή σε συνειδητή δράση. Τα Γαλλικά συνδικάτα που είναι μέλη και φίλη της ΠΣΟ κινήθηκαν σωστά και τους αξίζουν συγχαρητήρια για την ενωτική-ταξική τακτική τους.

Ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος των συνδικάτων στον αγώνα για την ανατροπή του συστήματος;

Τα εργατικά συνδικάτα σαν βασικά σχολεία της ταξικής πάλης θα λέγαμε σχηματικά ότι αποτελούν “το δημοτικό , το γυμνάσιο και το λύκειο” για την ποσοτική και ποιοτική άνοδο της ταξικής πάλης. Μέσα από τους καθημερινούς αγώνες εκπαιδεύουν τις συνειδήσεις των εργαζομένων, χτίζουν χαρακτήρες αγωνιστών, αναδεικνύουν ηγέτες άξιους να ηγηθούν σε συλλογικές προσπάθειες μέχρι την τελική νίκη, μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Για να πετύχουμε αυτό τον στρατηγικός στόχο ή εργατική τάξη χρειάζεται να έχει και την πολιτική της πρωτοπορία που θα λέγαμε επίσης σχηματικά ότι είναι το “πανεπιστήμιο” που με την στρατηγική και την ταχτική του θα οδηγήσει σε νικηφόρο αγώνα μέχρι της τελική νίκη, μέχρι την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Σε μια πρόσφατη ομιλία σας στο Παρίσι μιλήσατε για διασπορά μαχητικών δυνάμεων ανάμεσα στα ευρωπαϊκά συνδικάτα.  Που οφείλεται αυτό και ποιές προσπάθειες κάνει η ΠΣΟ για να ενωθούν αυτές οι δυνάμεις;

Το συνδικαλιστικό κίνημα της Ευρώπης βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Από την μια τα αγωνιστικά ταξικά, διεθνιστικά συνδικάτα, μέλη της ΠΣΟ με αρκετούς συμμάχους και φίλους σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα και από την άλλη ρεφορμιστικά και συμβιβασμένα συνδικάτα. Η ιδεολογική διαπάλη για το ποιό πρέπει να είναι το παρόν και το μέλλον του ευρωπαϊκού συνδικαλιστικού κινήματος είναι έντονη. Είναι υπαρκτή σε κάθε χώρα της Ευρώπης. Ταξικές δυνάμεις υπάρχουν παντού, αλλούπιο λίγες, αλλού περισσότερες. Η ΠΣΟ έχει, όπως σε όλες τις ηπείρους έτσι και στη Ευρώπη, το Ευρωπαϊκό Περιφερικό Γραφείο, με έδρα την Κύπρο και την ΠΕΟ στην θέση του συντονιστή. Κάνουμε προσπάθειες μέσα σε μια πολύ ρευστή περίοδο.

Το 2019 θα πάρουμε και νέες πιο συγκεκριμένες πρωτοβουλίες με στόχο να δυναμώσει η ταξική αντίληψη μέσα σε συνδικάτα της Ευρώπης. Είμαστε αισιόδοξοι και για την Ευρώπη επειδή τα προβλήματα των ευρωπαϊκών εργαζομένων είναι πολλά και περίπου κοινά σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα. Υπάρχει επίσης πλούσια θετική και αρνητική πείρα από την σύγχρονη ιστορία του κινήματος, έχουμε δυνάμεις ζωντανές μέσα σε όλους τους κλάδους στρατηγικής σημασίας, διαθέτουμε συλλογικές αποφάσεις των οργανώσεων μας που δίνουν σωστή κατεύθυνση, σωστή γραμμή και επιπλέον η ΠΣΟ διαθέτει ένα πλούσιο θησαυροφυλάκιο. Τα στελέχη της που με την ικανότητα, την μαχητικότητα και τον διεθνισμό τους έχουν την δυνατότητα να ανοίξουν νέους ταξικούς δρόμους, να αξιοποιήσουν τις σύγχρονες δυνατότητες ώστε να πετύχουν τον συντονισμό και την ταξική ενότητα όλων των αγωνιστικών συνδικάτων της Ευρώπης.